Τι παραμύθια να πω στα παιδιά,
στα παιδιά που γέρασαν άξαφνα,
μέσα σε λάμψεις και κρότους πολέμου;
Χωρίς ελαιώνες και κέδρους.
Χωρίς αρώματα κήπων.
Χωρίς το αεράκι του Γκολάν,
η καρδιά
πώς να βρει τη φωνή της!
Με σκοτωμένα νοήματα, πέστε μου
γράφονται ποιήματα;
Χρήστος Τουμανίδης: Ποιήματα για τη Μέση Ανατολή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου